Κινηματογραφική Λέσχη

Πολιτιστικές Δράσεις

Οι Ταινίες της Πέμπτης – 26ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Π ρ ό γ ρ α μ μ α    Π ρ ο β ο λ ώ ν  –   Σ υ ν ό ψ ε ι ς

6.30μμ-8.00μμ

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΗΡΩΙΚΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΟΙ, Γιάννης Ξυδάς, 57’

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις των οικοδόμων φέρνουν σημαντικές εργασιακές κατακτήσεις, όπως είναι η ασφάλιση, η εργασία σε συνεχές ωράριο, τα δωροεπιδόματα και το μπλόκο στην αστυνομική παρουσία στις συνελεύσεις τους. Ταυτόχρονα ορθώνουν και πολιτικό ανάστημα, με αιτήματα όπως η απόσυρση των βάσεων των ΗΠΑ, η ειρήνη και το Κυπριακό.

ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥ ΣΥΛΕΚΤΗ ΣΕ ΩΡΙΜΗ ΗΛΙΚΙΑ,  Παναγιώτης  Ευαγγελίδης, 56’

Όταν ήταν τεσσάρων χρονών, η Μαρία Κάλλας τον πήρε και τον χόρεψε στην αγκαλιά της. Στα είκοσί του, και αφού εκείνη είχε πια «φύγει», άρχισε να την ανακαλύπτει και να εκστασιάζεται. Δεν πήγε ποτέ του διακοπές, κάθε δραχμή και ευρώ που έβγαζε, πήγαινε σε ηχογραφήσεις, βιβλία, φωτογραφίες, αφίσες, προγράμματα δικά της, άλλωστε τα λεφτά δεν περίσσευαν. Παράλληλα με τη δική του ζωή, με τις διπλές δουλειές που έκανε για να τα βγάλει πέρα, με τις ατυχίες, τις ερωτικές απογοητεύσεις, τους ζηλόφθονους φίλους, το ατύχημα που του στοίχισε δέκα εγχειρήσεις και μια αναπηρία, μεγάλωνε και η συλλογή. Στοιχειωμένος από τις δύο γυναίκες της ζωής του, την πρόωρα χαμένη μητέρα του και την Ντίβα, διαρκή αναφορά και δόξα του, μεγάλωσε και ολοκληρώθηκε κι αυτός μαζί με την συλλογή του. Τώρα είναι ήρεμος και με πολλές χαρές και μνήμες από τη ζωή του, και ονειρεύεται ένα απογευματάκι να του χτυπήσει την πόρτα η μάνα του και να πιούνε μαζί έναν καφέ. Θα τα θυσίαζε όλα για αυτό, ακόμα και τη συλλογή του.

8.00-9.30μμ             

Η ΚΛΑΙΡΗ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;, Χρύσα Τζελέπη, 77’

Σ’ ένα διαμέρισμα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, η Μαρία και η μητέρα της η Βάγια συγκατοικούν παλεύοντας με τη φθορά του χρόνου και την απώλεια της μνήμης. Η βύθιση της Βάγιας στην άνοια μετατρέπει τη σχέση τους σε ένα καθημερινό τελετουργικό φροντίδας. Μια δύσκολη καθημερινότητα, την οποία οι δύο γυναίκες την αντιμετωπίζουν με χιούμορ και τρυφερότητα.

9.30μμ-11.30μμ

ΣΥΛΒΙΑ ΡΟΜΠΙΝ, Παναγιώτης Ευαγγελίδης, 106’

«Το Σύλβια έχει ομοιότητες με το Σοφία, το Ρόμπυν είναι απ τον Ρομπέν των Δασών». Υπάρχει αρχή αλλά όχι μέση και τέλος στις διαρκείς μεταμορφώσεις, ανακαλύψεις, αυτοπροσδιορισμούς και επανεφευρέσεις του εαυτού στην πορεία της ανάδυσης και της κατασκευής τού τι είμαστε, ποιο είναι το φύλο μας, πώς μπορούμε να επικοινωνήσουμε με το έξω και τους άλλους. Το σώμα και οι επιθυμίες μας μπορούν να χωρέσουνε σε λέξεις; Kαι ποιες είναι αυτές κάθε φορά; Για τη Σύλβια το μεγαλύτερο πράγμα θα ήταν να μπορεί να μιλάει και να υπάρχει κάποιος να την ακούει. Τα φώτα μιας μοναχικής παράστασης αναβοσβήνουν και φωτίζουν τα σκοτάδια.